طفيل با شيوه قبلى در پشت نخل ديگرى كمين كرد و با ديدن ضعف حضرت ، به او حمله‌ور شد و با ضربه‌اى دست چپ او را نيز قطع نمود . حضرت عباس عليه السلام در گرماگرم جنگ ، از اصابت تيرها به مشك نيز جلوگيرى مىكرد و سعى داشت به گونه‌اى حمله كند كه صدمه‌اى به مشك نرسد . نوشته‌اند پس از قطع شدن دست راست ، او مشك را حمايل شانه چپ كرد و شمشير را به دست چپ گرفت . با قطع شدن دست چپ ، حضرت به سرعت مشك را به دندان گرفت . او با اميد رسانيدن آن به خيمه‌ها ، به پيشروى خود ادامه داد و اسب خود را با سرعت بيشترى به سوى خيمه‌ها هدايت نمود . اما در اثر تيراندازى دشمن ، تيرى به مشك او خورد و مشك را از هم دريد . « 1 » اگر چه او محافظت فراوانى از مشك كرد ، اما تيراندازان دشمن ، او را زير باران تير خويش گرفته و شايد آگاهى يافتن آنان از انگيزه حفظ مشك و آب‌رسانى عباس به خيمه‌ها ، سبب تيراندازى بيشتر آنان به سوى مشك او شده بود . 5 . شهادت پس از قطع شدن دستان و برداشتن زخم‌هاى بسيار ، حكيم بن طفيل به حضرت يورش برد و با عمود يا

--> ( 1 ) . بحرالعلوم ، مقتل الحسين عليه السلام ، صص 319 - 323 ؛ جلاء العيون ، ص 679